Dudağının kenarında başlıyor mutluluk,
Bitmiyor-
Bitmiyor.
Zaman ve Mekan’a hâlâ inanmıyorum.
Yalan da söyleyemem ki,
Susmak da istemem,
Susmamam gerektiğini biliyorsun.
Gecenin üçünde bile, avaz avaz seni bağırıyorum
Duymuyor musun?
❝Seni seviyorum’dan daha özel bir cümle de var: Sana güveniyorum. Çünkü herkes herkesi sevebiliyor; ama herkese güvenmiyor..❞ -Cemal Süreya
Uyumamıştım.
Yalnız bırakamam seni.
Anlık düşüncesizliklerimin pişmanlığını çok yaşıyorum sonradan;
Ama bir şeye de çare olmuyor, biliyorum.
Bazen bir iletim mesajına muhtaç oluyorum bildiğin.
O yüzden başlarım böyle işe ben.
Oluş’uma, Karakter’ime ve Yapı’ma.
Diyorum ya sevemedim kendimi hiç.
Seni sevdiğim kadar hiç sevemedim.
Hâlâ adam olmuyorum ya, ayrı orası da.
Bir gece’yi daha boku bokuna harcadım.
Sen zaten biliyorsun bunu ama;
-Sabaha öğrenirsin.-
-Öğren yalvarırım.-
Çünkü yapamam.
………….
Düşüncesi.
Çok fena.
Yarın sabah,
Yalvarırım.
Sıcak-soğuk oynamak gibi;
Ilık,
Ilık,
Ilık-
Yaklaştıkça sana.
Dokununca sıcacık tenin
Sıcak.
Ama üşüyorum uzakta da.
Doğal olarak.
Doğal olarak çünkü, güzelsin
Ve yakıyorsun tenimi de.
Kolay değil, tüm bunlar, su içmekle geçmez.
Ama suya ulaşmak da senden,
Yakmak da.
Kolay değil bunlar,
Ama kötü de diyemem.
Doğal olarak, güzel.
